هيچ موجودي در كره زمين به اندازه انسان به محيطزيست لطمه نميزند.
انواع فعاليتهاي اقتصادي، توليد انواع كاغذ، پلاستيك، قوطيهاي فلزي با ميلياردها دلار هزينه در سال، انتقال پسابهاي صنعتي به رودخانهها، درياها، توليد آلايندگي ناشي از حركت خودروها، دفع نادرست ضايعات مصرفي خانگي و... سرمنشأ آلودگيهاي زيستمحيطي به دست انسان است.
اين درحالي است كه با سرمايهگذاري مناسب درجهت بازيافت اين زبالهها نه تنها ميتوان از خسارتهاي بيشتر به محيطزيست و آلودهسازي آن جلوگيري كرد، بلكه مي توان ميزان نياز انسان به مواد اوليه چوب و الوار جنگل، منابع طبيعي و معدني را كاهش داد.
بازيافت يعني بازگشتن مجدد بخش مهمي از ثروتهاي دورريخته شده به چرخه توليد و مصرف آن بهطوري كه نهتنها از هدررفتن منابع و ثروتهاي ملي جلوگيري شود بلكه از حجم زبالههاي شهري با جداسازي زبالههاي قابل بازيافت به مقدار قابلملاحظهاي كاسته شود.
بهطوركلي ميتوان بازيافت مواد را به 3 دسته تقسيم كرد.
دسته اول: بازيافت موادي است كه فقط با شستشو، ضدعفوني و رعايت مسائل بهداشتي قابل استفاده مجدد هستند مانند بطريها و شيشههاي سالم؛
دسته دوم: بازيافت موادي كه پس از طي فرايندهايي به مواد جديدي تبديل ميشوند مانند شيشه خرده، فلزات، مواد پلاستيكي و كاغذ؛
دسته سوم: بازيافت موادي مثل تبديل مواد زائد فسادپذير به كود كمپوست يا بازيافت انرژي و توليد گاز متان پس از تجزيه بيهوازيها كه از مواد زائد فسادپذير است.


از آنجا كه تجمع و تلنبار زائدات خشك روي هم ضمن اشغال فضاها، منظره ناخوشايندي را ايجاد ميكند، موجبات تجمع حشرات، تخمريزي سوسكها و ساير ناقلان بيماريزاست، علاوه براين بوي مشمئزكننده زبالهها نيز بر ضرورت دفع مناسب زبالهها ميافزايد؛ دفعي كه از جنبههاي اقتصادي، بهداشتي، تامين سلامت جامعه و اشتغالزايي نيز قابلقبول و دفاع باشد
لازم به ذكر است از آنجا كه برخي مواد مانند پلاستيك، لاستيك و... قابليت تجزيه و برگشت به چرخه طبيعت را ندارند ضروري بهنظر ميرسد كه بهگونهاي ديگر دفع شوند كه گزينه مناسب براي اين كار بازيافت و استفاده مجدد و توليد مواد جديد است، اما نگاه زيستمحيطي به مسئله بازيافت اين نكته را خاطرنشان ميكند كه با بازيافت،به حفظ محيطزيست وهمچنين حفظ ظاهر زيبا و طبيعي اطرافمان كمك كردهايم و فضايهاي مناسب و مفيد شهري را صرف تلنبار، تجمع و دفن زائدات نميكنيم، حس خلاقيت كودكان و افراد جامعه را در استفاده مجدد مواد فعال پويا ميكنيم و ميتوانيم با كاهش قطع درختان كه صرف توليد كاغذ ميشوند به مساحت فضاي سبز و افزايش هواي پاك شهرمان كمك كنيم.
كشورهاي پيشرفته صنعتي با سرمايهگذاري مناسب براي بازيافت انواع زباله، آموزش همگاني براي جداسازي زبالهها از مبدا و منازل، ادارات، مدارس، توليديها، مراكز صنعتي، خدماتي و... قادر شدهاند كه از زبالههاي جمعآوري شده براي توليدات جديد استفاده كنند و ضمن جلوگيري از برداشت بيرويه از منابع طبيعي و دفن زبالهها درواقع اقدام به سرمايهگذاريهاي داراي بازده اقتصادي كوتاه و بلندمدت نمايند.
تشويق و ترغيب مردم به جداسازي انواع پسماندها مثل شيشه، كاغذ، مواد پلاستيكي و فلزي از ساير زبالهها در دستور كار مديريت شهري كلانشهرهاي دنيا ازجمله تهران قرارگرفته است.
در اين ميان مديران كلانشهرها با آگاهي از تاثيرات آموزش، بهدنبال افزايش سطح اطلاعات و آگاهي افراد درباره بازيافت هستند و همكاري مردم را در طرح تفكيك از مبدأ طلب ميكنند.

به جز 4 مهرماه كه در ايران به نام روز كوهستان پاك (يا روز پاكسازي كوهستان) خوانده ميشود، روزهاي ديگري هم در طول سال داريم كه با كوهستان ارتباط دارند: 13 تير ( روز ملي دماوند)، 20 آذر ( روز جهاني كوهستان)، دوم ارديبهشت(روز زمين پاك) و... .
اگر اين روزها و مناسبتها ما را به پيش گرفتن رويكردي مؤثر در جهت حفاظت كوهستان رهنمون نشوند، فقط مناسبتهايي خواهند بود براي اجراي نمايشهايي ميان تهي.
برگزاري برنامههاي مناسبتي يا نمادين به مناسبت روز كوهستان پاك نه آنكه كم ارزش باشد، اما اگر همراه با اقدامهاي مؤثر در حفاظت كوهستان نباشد، از اهداف اين روز دور خواهد بود. در اينجا به يك مورد كاركرد مؤثر اشاره ميشود كه ميتواند الگويي باشد براي ديگر دوستداران كوهستان. منطقه علمكوه يكي از مهمترين ميعادگاههاي كوهنوردي ايران است كه در محافل كوهنوردي جهان نيز شهرت قابل توجهي دارد.
در ماههاي گرم سال، چند هزار نفر براي كوهپيمايي، صعود به قلهها، ديوارههاي بلند و يخ نوردي وارد اين منطقه ميشوند. عليدوست فرضي، مسئول قرارگاه كوهنوردي رودبارك از چند سال پيش، ضمن گفتوگوهاي رودررو با كوهنورداني كه به اين قرارگاه وارد ميشوند همواره آنان را به بازگرداندن زبالههايشان به محيط خارج از كوهستان تشويق كرده است.
همچنين مبلغ ناچيزي (قبلا 500 ريال و اخيرا 1000 ريال) از هر كوهنورد ميگيرد تا آن را صرف پاكسازي منطقه كند. او چندين سال است كه با كمك رسول نقدي، راهنماي منطقه، زبالههاي رها شده در نقاط پررفتوآمد مانند سرچال، علمچال و حصارچال را جمعآوري ميكند و به پايين كوه منتقل ميكند. البته آنان در اين كار از قاطرداراني كه بار كوهنوردان را حمل ميكنند ونيز برخي افراد محلي كمك ميگيرند. اندك پولي هم كه در قرارگاه گرفته ميشود بخشي از هزينه پرداختي به قاطرداران را تامين ميكند.
عليدوست فرضي و رسول نقدي همچون پدران خود نه تنها به ورزش كوهنوردي ايران كه به محيط كوهستان خدمت ميكنند؛ خدمتي كه نه گذرا و نمادين بلكه هميشگي و مؤثر بوده است. اميد آنكه هريك از ما كه به كوه ميرويم و از اين محيطهاي زيباي طبيعي لذت ميبريم براي قدرداني از طبيعت هم كه شده از آلودن آن بپرهيزيم و اندكي از زبالههاي رها شده را جمع آوري و به خارج از كوهستان منتقل كنيم. در عين حال هرجا امكان كمك به پاكسازي كوهستان وجود دارد از پرداخت هزينه دريغ نكنيم اين حداقل كاري است كه هر شهروند ايراني ميتواند براي حفظ كوهستان كشورش انجام دهد.
منبع:روزنامه همشهری
به گزارش خبرگزاری فرانسه ماکس رایجر در مصاحبهای گفت:"از اول اکتبر، به کارمندان شهری مانند سیاستمداران و آموزگاران در محل کار تنها آب لولهكشي ارائه میشود."
این شهر که مقر گروههای صنعتی سوئد مانند وولوو و SKF و دوربین سازی هاسل بلاد و دومین دانشگاه بزرگ اسکاندیناوی است - 39000 لیتر آب بطری در سال 2007 برای کارمندان بخش عمومی خریداری کرد بود.
شورای شهر گوتنبرگ [Gothenburg] امسال تصمیم گرفت به خاطر مشکلات زیست محیطی که حمل و نقل این آبهای بطری از مسافات طولانی ایجاد میکند، خرید آن را کنار بگذارد و به این ترتیب با توجه به این که ارزان آب شیر در این شهر که بالاترین کیفیت را هم دارد، در هزینههای شهری هم صرفهجویی کند.
البته مشتریان تسهیلات شهرداری مانند رستورانها و آسایشگاهها همچنان میتوانند تقاضای آب بطری کنند.



